ผรุสวาจานั้น ชื่อว่ามีโทษน้อย เพราะเป็นผู้ถูกผรุสวาจีบุคคลมุ่งหมายให้เป็นไปมีคุณน้อย. ชื่อว่ามีโทษมาก เพราะผู้นั้นมีคุณมาก.

ผรุสวาจานั้นมีองค์ ๓ คือ ด่าผู้อื่น ๑ จิตโกรธ ๑ การด่า ๑.

อกุศลเจตนาที่ยังกายประโยคและวจีประโยคให้ตั้งขึ้น อันยังผู้อื่นให้รู้สิ่งที่มิใช่ประโยชน์ ชื่อว่าสัมผัปปลาปะ. สัมผัปปลาปะนั้น ชื่อว่ามีโทษน้อย เพราะอาเสวนะน้อย. ชื่อว่ามีโทษมาก เพราะมีอาเสวนะมาก.

สัมผัปปลาปะนั้นมีองค์ ๒ คือ ความเป็นผู้มุ่งพูดเรื่องอันหาประโยชน์มิได้ มีเรื่องภารตยุทธและเรื่องชิงนางสีดาเป็นต้น ๑ การพูดเรื่องเห็นปานนั้น ๑.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๖๕๑

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ทสกัมมปถสูตร”