บทว่า วิมริยาทิกเตน ได้แก่ มีใจไม่มีแดน.

ในบทนั้น แดนมี ๒ คือ แดนคือกิเลส แดนคือวัฏฏะ.

ก็ในบทเหล่านั้น กิเลสของคนใดอันตนละได้แล้วครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งยังละไม่ได้. ก็หรือว่าวัฏฏะครึ่งหนึ่ง ตนละได้แล้ว อีกครึ่งหนึ่งยังละไม่ได้.

จิตของคนนั้นข้ามพ้นแดน หมายถึงกิเลสหรือวัฏฏะที่ละได้แล้ว. จิตข้ามพ้นจากแดนไม่ได้ หมายถึงกิเลสหรือวัฏฏะที่ยังละไม่ได้.