เธอเองเป็นผู้ใคร่เพื่อจะไปสู่ทิศปัจฉิม กลับได้สลากในทิศปาจีน จึงเข้าไปหาภิกษุอื่นผู้ได้สลากในทิศปัจฉิม แล้วกล่าวชวนแลกเปลี่ยนสลากกันว่า ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าจักไปยังทิศปัจฉิม ขอท่านจงรับสลากของข้าพเจ้าไว้ โดยให้สลากของท่านแก่ข้าพเจ้า.

ก็หรือว่า เมื่อเธอนำสลากภัตที่หนึ่งมาบริโภคอยู่. ครั้นพวกมนุษย์กล่าวว่า ขอท่านจงให้บาตรเพื่อสลากภัตแม้อื่นอีก จึงให้ภิกษุอื่นมอบบาตรให้ด้วยคำว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ขอจงให้บาตรของท่าน ข้าพเจ้าจักใส่ภัตของข้าพเจ้าในบาตรแล้วคืนบาตรให้แก่ท่าน ดังนี้ ครั้นให้บาตรแก่ภิกษุอื่นแล้ว เมื่อภัตอันบุคคลนำมาแล้ว จึงใส่ในบาตรของตน เมื่อมอบบาตรคืน ชื่อว่าเปลี่ยนบาตรกัน.

พระราชา มหาอำมาตย์ของพระราชาเป็นต้นถวายมหาทานแก่พระภิกษุในวิหาร. และพระมหาทานนี้ ภิกษุได้สลากเป็นอันมากในบ้านไกลยิ่ง. เมื่อภิกษุไม่ไปที่วิหารนั้น ก็จะไม่ได้สลากอีกตลอด ๗ วัน ฉะนั้น จีงไปเพราะเกรงจะไม่ได้สลาก. เมื่อเธอไปอย่างนี้ จึงชื่อว่าเป็นผู้มีความห่วงใยจึงไป.

ก็เธอไปเพื่อประโยชน์แก่สลากภัตเป็นต้นของผู้ใด แต่กลับมีความสงสัยเป็นอันมากให้ผู้นั้นอย่างนี้ว่า คนทั้งหลายจะถวายสลากภัตนั้นแก่เราหรือหนอแล หรือว่าจะไม่ถวาย. จะถวายภัตที่ประณีตหรือหนอแล หรือว่าจะถวายภัตที่เลว. จะถวายภัตเล็กน้อยหรือหนอแล หรือว่าจะถวายมาก. จะถวายภัตเย็นชืดหรือหนอแล หรือว่าจะถวายภัตที่ยังร้อนอยู่ ดังนี้.