บทว่า อปทกฺขิณคฺคาหิโน ท่านแสดงว่า ฟังอนุศาสนีแล้วไม่รับเอาโดยความเคารพ. ไม่ปฏิบัติตามคำสอน เมื่อไม่ปฏิบัติ เป็นผู้ชื่อว่ารับเอาโดยไม่เคารพ.

บทว่า อจฺจาวทนฺเต ความว่า กล่าวเลยไป คือพูดมากเกินไป เพราะอาศัยการเรียนพระสูตรมาก.

บทว่า โก พหุตรํ ภาสิสฺสติ ความว่า เมื่อกล่าวธรรม ย่อมกล่าวว่า ใครจักกล่าวธรรมมาก. ท่านหรือ หรือว่าเรา.

โก สุนฺทรตรํ ความว่า รูปหนึ่ง แม้เมื่อกล่าวมาก ย่อมกล่าวไม่ได้ประโยชน์ ไม่ไพเราะ. รูปหนึ่งกล่าวมีประโยชน์ ไพเราะ. ท่านหมายถึงข้อนั้น จึงกล่าวว่า โก สุนฺทรตรํ ดังนี้.