บทว่า ตถตฺตาย ได้แก่ เพื่อเป็นเหตุให้ลาภสักการะเกิด.

บทว่า พฺรหฺมจารูปทฺทเวน ความว่า ผู้ใดมีฉันทราคะเกินประมาณในปัจจัย ๔ ของเพื่อนสพรหมจารี ท่านเรียกว่าเป็นอุปัทวะ. พรหมจรรย์ถูกอุปัทวะนั้นเบียดเบียน.

บทว่า อภิวานา คือ ปรารถนาเกินประมาณ.

บทว่า พฺรหฺมจาราภิวาเนน ความว่า โดยความเป็นปัจจัย ๔ กล่าวคือความปรารถนาเกินประมาณของพวกผู้ประพฤติพรหมจรรย์. จบอรรถกถาตติยโอวาทสูตรที่ ๘