ในบทเหล่านั้น บทที่พึงกล่าวทั้งหมดนั้นให้พิสดารในวิสุทธิมรรค พร้อมด้วยพรรณนาตามลำดับบทและวิธีภาวนา.

บทว่า อาสวานํ ขยา ได้แก่ เพราะอาสวะสิ้นไป.

บทว่า อนาสวํ ได้แก่ ไม่เป็นปัจจัยของอาสวะ.

บทว่า เจโตวิมุตฺตึ ได้แก่ สมาธิในอรหัตผล.