๕. กัจจานโคตตสูตร

๕. กจฺจานโคตฺตสุตฺตวณฺณนา

[๑๕] ปญฺจเม สมฺมาทิฏฺฐิ สมฺมาทิฏฺฐีติ ยํ ปณฺฑิตา เทวมนุสฺสา เตสุ เตสุ ฐาเนสุ สมฺมาทสฺสนํ วทนฺติ, สพฺพมฺปิ ตํ ทฺวีหิ ปเทหิ สุตฺวา ๑- ปุจฺฉติ.

อปิจ โลกสมุทยนฺติ อนุโลมํ ปจฺจยาการํ. โลกนิโรธนฺติ ปฏิโลมํ. ๒- ปจฺจเย ปสฺสโตปิ ๓- หิ ปจฺจยานํ อนุจฺเฉเทน ๔- ปจฺจยุปฺปนฺนสฺส อนุจฺเฉทํ ปสฺสโต ยา นตฺถีติ อุจฺเฉททิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย, สา น โหติ. ปจฺจยนิโรธํ ปสฺสนฺตสฺสาปิ ปจฺจยนิโรเธน ปจฺจยุปฺปนฺนนิโรธํ ปสฺสโต ยา อตฺถีติ สสฺสตทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย, สา น โหตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. กัจจานโคตตสูตร”