๑๒. อปคตสูตร

๑๒. อปคตสุตฺตวณฺณนา

[๒๐๑] ทฺวาทสเม อหํการมมํการมานาปคตนฺติ อหงฺการโต จ มมงฺการโต จ มานโต จ อปคตํ. วิธา สมติกฺกนฺตนฺติ มานโกฏฺฐาเส สุฏฺฐุ อติกฺกนฺตํ. สนฺตํ สุจิมุตฺตนฺติ กิเลสวูปสเมน สนฺตํ, กิเลเสเหว สุฏฺฐุ วิมุตฺตํ. เสสํ อุตฺตานเมวาติ. ทฺวาทสมํ.

ทุติโย วคฺโค.

ทฺวีสุปิ อเสกฺขภูมิ กถิตา. ปฐโม ปเนตฺถ อายาจนฺตสฺส เทสิโต, ทุติโย อนายาจนฺตสฺส. สกเลปิ ปน ราหุลสํยุตฺเต เถรสฺส วิมุตฺติปริปาจนียธมฺมาว กถิตาติ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๓๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อปคตสูตร”