๔. อัญญติตถิยสูตร
๔. อญฺญติตฺถิยสุตฺตวณฺณนา
[๒๔] จตุตฺเถ ปาวิสีติ ปวิฏฺโฐ. โส จ น ตาว ปวิฏฺโฐ, "ปวิสิสฺสามี"ติ นิกฺขนฺตตฺตา ปน เอวํ วุตฺโต. ยถากึ? ยถา "คามํ คมิสฺสามี"ติ นิกฺขนฺตปุริโส ตํ คามํ อปฺปตฺโตปิ "กหํ อิตฺถนฺนาโม"ติ วุตฺเต "คามํ คโต"ติ วุจฺจติ, เอวํ. อติปฺปโคติ ตทา กิร เถรสฺส อติปฺปโคเยว นิกฺขนฺตทิวโส อโหสิ, อติปฺปโคเยว นิกฺขนฺตภิกฺขู โพธิยงฺคเณ เจติยงฺคเณ นิจฺจปารุปนฏฺฐาเนติ ๒- อิเมสุ ฐาเนสุ ยาว ภิกฺขาจารเวลา โหติ, ตาว ปปญฺจํ กโรนฺติ. เถรสฺส ปน "ยาว ภิกฺขาจารเวลา โหติ, ตาว ปริพฺพาชเกหิ สทฺธึ เอกํ เทฺว กถาวาเร กริสฺสามี"ติ จินฺตยโต ยนฺนูนาหนฺติ เอตทโหสิ. ปริพฺพาชกานํ อาราโมติ โส กิราราโม ทกฺขิณทฺวารสฺส จ เวฬุวนสฺส จ อนฺตรา อโหสิ. อิธาติ อิเมสุ จตูสุ ฐาเนสุ. ๓- กึวาที กิมกฺขายีติ กึ วทติ กึ อาจิกฺขติ, กึ เอตฺถ สมณสฺส โคตมสฺส ทสฺสนนฺติ ปุจฺฉนฺติ. ธมฺมสฺส จานุธมฺมํ พฺยากเรยฺยามาติ โภตา โคตเมน ยํ วุตฺตํ การณํ, ตสฺส อนุการณํ กเถยฺยาม. สหธมฺมิโก วาทานุปาโตติ ปเรหิ วุตฺตการเณน สการโณ หุตฺวา สมณสฺส โคตมสฺส วาทานุปาโต วาทปฺปวตฺติ วิญฺญูหิ ครหิตพฺพํ การณํ โกจิ อปฺปมตฺตโกปิ กถํ นาคจฺเฉยฺย. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- กถํ สจฺจากาเรนปิ ๔- สมณสฺส โคตมสฺส วาเท คารยฺหการณํ น ภเวยฺยาติ.
@๓ ฉ.ม. วาเทสุ ๔ ฉ.ม., อิ. สพฺพากาเรนปิ