๒. อุปติสฺสสุตฺตวณฺณนา

[๒๓๖] ทุติเย อตฺถิ นุ โข ตํ กิญฺจิ โลกสฺมินฺติ อิทํ อติอุฬารมฺปิ สตฺตํ วา สงฺขารํ วา สนฺธาย วุตฺตํ. สตฺถุปิ โข เตติ ๑- อิทํ ยสฺมา อานนฺทตฺเถรสฺส สตฺถริ อธิมตฺโต ฉนฺโท จ เปมํ จ, ตสฺมา "กึ นุ โข อิมสฺส เถรสฺส สตฺถุ วิปริณาเมนปิ โสกาทโย นุปฺปชฺเชยฺยุนฺ"ติ ชานนตฺถํ ปุจฺฉติ. ทีฆรตฺตนฺติ สูกรขตเลณทฺวาเร ทีฆนขปริพฺพาชกสฺส เวทนาปริคฺคหสุตฺตเทสิตทิวสโต ปฏฺฐาย อติกฺกนฺตกาลํ สนฺธายาห. ตสฺมึ หิ ทิวเส เถรสฺส อิเม วฏฺฏานุคตกิเลสา สมูหตาติ. ทุติยํ.