๒. กฬารขัตติยสูตร

๒. กฬารสุตฺตวณฺณนา

[๓๒] ทุติเย กฬารขตฺติโยติ ตสฺส เถรสฺส นามํ. ทนฺตา ปนสฺส กฬารา วิสมสณฺฐานา, ตสฺมา "กฬาโร"ติ วุจฺจติ. หีนายาวตฺโตติ หีนสฺส คิหิภาวสฺส อตฺถาย นิวตฺโต. อสฺสาสมลตฺถาติ อสฺสาสํ อวสฺสยํ ปติฏฺฐํ น หิ นูน ๑- อลตฺถ, ตโย มคฺเค ตีณิ จ ผลานิ นูน นาลตฺถาติ ทีเปติ. ยทิ หิ ตานิ ลเภยฺย, น สิกฺขํ ปจฺจกฺขาย หีนายาวตฺเตยฺยาติ อยํ เถรสฺส อธิปฺปาโย. น ขฺวาหํ อาวุโสติ อหํ โข อาวุโส "อสฺสาสมฺปตฺโต"ติ ๒- น กงฺขามิ. เถรสฺส หิ สาวกปารมีญาณํ อวสฺสโย, ตสฺมา โส น กงฺขติ. อายตึ ปนาวุโสติ อิมินา "อายตึ ปฏิสนฺธิ ตุมฺหากํ อุคฺฆาฏิตา, น อุคฺฆาฏิตา"ติ อรหตฺตปฺปตฺตึ ปุจฺฉติ. น ขฺวาหํ อาวุโส วิจิกิจฺฉามีติ อิมินา เถโร ตตฺถ วิจิกิจฺฉาภาวํ ทีเปติ.

เยน ภควา เตนุปสงฺกมีติ อิมํ สุการณํ ๑- ภควโต อาโรเจสฺสามี"ติ อุปสงฺกมิ. อญฺญา พฺยากตาติ อรหตฺตํ พฺยากตํ. ขีณา ชาตีติ น เถเรน เอวํ พฺยากตา, อยํ ปน เถโร ตุฏฺโฐ ปสนฺโน เอวํ ปทพฺยญฺชนานิ อาโรเปตฺวา อาห. อญฺญตรํ ภิกฺขุํ อามนฺเตสีติ ตํ สุตฺวา สตฺถา จินฺเตสิ "สาริปุตฺโต ธีโร คมฺภีโร, น โส เกนจิ การเณน เอวํ พฺยากริสฺสติ, สงฺขิตฺเตน ปน ปโญฺห พฺยากโต ภวิสฺสติ, ปกฺโกสาเปตฺวา นํ ปญฺหํ พฺยาการาเปสฺสามี"ติ อญฺญตรํ ภิกฺขุํ อามนฺเตสิ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กฬารขัตติยสูตร”