๓. ปุตฺตมํสสุตฺตวณฺณนา *-

[๖๓] ตติเย จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อาหาราติอาทีสุ ๒- วุตฺตนยเมว. ยสฺมา ปนสฺส อตฺถุปฺปตฺตินิกฺเขโป, ๓- ตสฺมา ตํ ทสฺเสตฺวาเวตฺถ อนุปุพฺพปทวณฺณนํ กริสฺสามิ. กตราย ปน อิทํ อตฺถุปฺปตฺติยา นิกฺขิตฺตนฺติ? ลาภสกฺกาเรน. ๔- ภควโต กิร มหาลาภสกฺกาโร อุปฺปชฺชิ, ยถา ตํ จตฺตาโร อสงฺเขยฺเย ปูริตปารมีสญฺจยสฺส. ๕- สพฺพทิสาสุ หิ สยํ มหาเมโฆ ๖- วุฏฺฐหิตฺวา มโหฆํ วิย สพฺพปารมิโย "เอกสฺมึ อตฺตภาเว วิปากํ ทสฺสามา"ติ สมฺปิณฺฑิตา วิย ลาภสกฺการมโหฆํ นิพฺพตฺตยึสุ. ตโต ตโต อนฺนปานยานวตฺถมาลาคนฺธวิเลปนาทิหตฺถา ขตฺติยพฺราหฺมณาทโย อาคนฺตฺวา "กหํ พุทฺโธ, กหํ ภควา, กหํ เทวเทโว นราสโภ ปุริสสีโห"ติ ภควนฺตํ ปริเยสนฺติ, สกฏสเตหิปิ ปจฺจเย อาหริตฺวา โอกาสํ อลภมานา สมนฺตา คาวุตปฺปมาณมฺปิ สกฏธุเรน สกฏธุรํ อาหจฺจ ติฏฺฐนฺติ เจว อนุปฺปวตฺตนฺติ จ อนฺธกวินฺทพฺราหฺมณาทโย วิย. สพฺพํ ขนฺธเก ๗- เตสุ เตสุ สุตฺเตสุ ๘- จ อาคตนเยน เวทิตพฺพํ.

ยถา จ ภควโต, เอวํ ภิกฺขุสํฆสฺสาปิ. วุตฺตํ เจตํ:-

"เตน โข ปน สมเยน ภควา สกฺกโต โหติ ครุกโต มานิโต