สาธุกํ มนสิกโรถาติ เอตฺถ ปน สาธุกํ สาธูติ เอกตฺถเมตํ. อยญฺจ สาธุสทฺโท อายาจนสมฺปฏิจฺฉนสมฺปหํสนสุนฺทรทฬฺหีกมฺมาทีสุ ทิสฺสติ. "สาธุ เม ภนฺเต ภควา สงฺขิตฺเตน ธมฺมํ เทเสตู"ติอาทีสุ ๙- หิ อายาจเน ทิสฺสติ. "สาธุ

@๔ ม.มู. ๑๒/๓๒๖/๒๙๐ วินย. ๕/๔๖๖/๒๔๘ ๕ ม.ม. ๑๓/๑๕๗/๑๓๑

@๖ ม.มู. ๑๒/๑๙๐/๑๖๒ ๗ ม.มู. ๑๒/๓๐๕/๓๐๕ ๘ ม.มู. ๑๒/๓๕/๒๓

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เทศนาสูตร”