ปุญฺญญฺเจ สงฺขารนฺติ เตรสเจตนาเภทํ ปุญฺญาภิสงฺขารํ. อภิสงฺขโรตีติ กโรติ. ๑- ปุญฺญูปคํ โหติ วิญฺญาณนฺติ กมฺมวิญฺญาณํ กมฺมปุญฺเญน อุปคตํ สมฺปยุตฺตํ โหติ, วิปากวิญฺญาณมฺปิ วิปากปุญฺเญน. อปุญฺญญฺเจ สงฺขารนฺติ ทฺวาทสเจตนาเภทํ อปุญฺญาภิสงฺขารํ. ๒- อาเนญฺชญฺเจ สงฺขารนฺติ จตุเจตนาเภทํ อาเนญฺชาภิสงฺขารํ. อาเนญฺชูปคํ โหติ วิญฺญาณนฺติ กมฺมาเนญฺเชน กมฺมวิญฺญาณํ, วิปากาเนญฺเชน วิปากวิญฺญาณํ อุปคตํ โหติ. เอตฺถ จ ติวิธสฺส กมฺมาภิสงฺขารสฺส คหิตตฺตา ทฺวาทสปทิโก ปจฺจยากาโร คหิโตว โหติ. เอตฺตาวตา วฏฺฏํ ทสฺสิตํ.

อิทานิ วิวฏฺฏํ ทสฺเสนฺโต ยโต โข ภิกฺขเวติอาทิมาห. ตตฺถ อวิชฺชาติ จตูสุ สจฺเจสุ อญฺญาณํ. วิชฺชาติ อรหตฺตมคฺคญาณํ. เอตฺถ จ ๓- ปฐมเมว อวิชฺชาย ปหีนาย วิชฺชา อุปฺปชฺชตีติ. ๔- ยถา ปน จตุรงฺเคปิ ตเม รตฺตึ ปทีปุชฺชลเนน อนฺธกาโร ปหิยฺยติ, เอวํ วิชฺชุปฺปาทา อวิชฺชาย ปหานํ เวทิตพฺพํ. น กิญฺจิ โลเก อุปาทิยตีติ โลเก กิญฺจิ ธมฺมํ น คณฺหาติ น ปรามสติ. อนุปาทิยํ น ปริตสฺสตีติ อนุปาทิยนฺโต อคฺคณฺหนฺโต เนว ตณฺหาปริตสฺสนาย. ภยปริตสฺสนาย ปริตสฺสติ, น ตณฺหายติ ๕- น ภายตีติ อตฺโถ. ปจฺจตฺตํเยวาติ สยเมว อตฺตนาว ปรินิพฺพายติ, น อญฺญสฺส อานุภาเวน.

โส สุขญฺเจ เวทนนฺติ อิทํ กสฺมา อารภิ? ขีณาสวสฺส ปจฺจเวกฺขณํ ๖- ทสฺเสตฺวา สตตวิหารํ ทสฺเสตุํ อารภิ. อนชฺโฌสิตาติ ตณฺหาย คิลิตฺวา ปรินิฏฺฐเปตฺวา อคฺคหิตา. อถ ทุกฺขเวทนา กสฺมา วุตฺตา, กินาตมฺปิ อภินนฺทนฺโต อตฺถีติ? อาม อตฺถิ. สุขํ อภินนฺทนฺโตเยว หิ ทุกฺขํ อภินนฺทติ นาม ทุกฺขํ ปตฺวา

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ปริวีมังสนสูตร”