ภควา ตสฺส วจนํ สุตฺวา "อานนฺโท ภวคฺคคฺคหณาย หตฺถํ ปสาเรนฺโต วิย สิเนรุํ ภินฺทิตฺวา มิญฺชํ นีหริตุํ วายมมาโน วิย วินา นาวาย มหาสมุทฺทํ ตริตุกาโม ๕- วิย ปฐวึ ปริวตฺเตตฺวา ปฐโวชํ คเหตุํ วายมมาโน วิย พุทฺธวิสยํ ปญฺหํ อตฺตโน อตฺตานุตฺตานนฺติ วทติ, หนฺทสฺส คมฺภีรภาวํ อาจิกฺขามี"ติ จินฺเตตฺวา มา เหวนฺ"ติอาทิมาห.

ตตฺถ มา เหวนฺติ หกาโร นิปาตมตฺตํ, เอวํ มา ภณีติ อตฺโถ. "มา เหวนฺ"ติ จ อิทํ วจนํ ภควา อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อุสฺสาเทนฺโตปิ ภณติ

@๓ ฉ.ม.,อิ. ปาติ..... ๔ ฉ.ม.,อิ. จ-สทฺโท ทิสฺสติ ๕ อ. จริตุกาโม อปสาเทนฺโตปิ. ตตฺถ อุสฺสาเทนฺโตปีติ อานนฺท ตฺวํ มหาปญฺโญ วิสทญาโณ, เตน เต คมฺภีโรปิ ปฏิจฺจสมุปฺปาโท อุตฺตานโก วิย ขายติ, อญฺเญสํ ปเนส อุตฺตานโกติ น สลฺลกฺเขตพฺโพ, คมฺภีโรเยว เจส คมฺภีราวภาโส จ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. นิทานสูตร”