ยถา เต ชายปติกา ปาฏิกุลฺยํ ปิยปุตฺตมํสํ ขาทนฺตา น สารตฺตา ภิชฺชมานสา ๕- หุตฺวา ขาทึสุ, มชฺฌตฺตภาเวเยว ปน ๖- นิจฺฉนฺทราคปริโภเค ฐิตา ขาทึสุ, เอวํ นิจฺฉนฺทราคปริโภคํ กตฺวา ปริภุญฺชิตพฺโพ. ยถา จ เต น อฏฺฐินหารุจมฺมนิสฺสิตํ อปเนตฺวา ถูลถูลํ วรมํสเมว ขาทึสุ, หตฺถสมฺปตฺตเมว ปน ขาทึสุ, เอวํ สุกฺขภตฺตถทฺธพฺยญฺชนาทีนิ ๗- ปิฏฺฐิหตฺเถน อปกฺขิปิตฺวา ๘- วฏฺฏเกน วิย กุกฺกุเฏน วิย จ โอธึ อทสฺเสตฺวา ตโต ตโต สปฺปิมํสาทิสํสฏฺฐวรโภชนํเยว วิจินิตฺวา อภุญฺชนฺเตน สีเหน วิย สปทานํ ปริภุญฺชิตพฺโพ.

@๓ ฉ.ม., อิ. วเสน ปิยปุตฺตสทิโส ๔ วิสุทฺธิ. ๒/๑๕๕

@๕ ฉ.ม., อิ. คิทฺธมานสา ๖ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ