@๓ สี. โอตริตฺวา ชรามรณโต ปฏฺฐาย "อิมสฺส อยํ ปจฺจโย, อิมสฺส อยํ ปจฺจโย"ติ ปริเยสนฺโต ยาว นามรูปธมฺมานํ ปจฺจยํ ทิสฺวา ตสฺสปิ ปจฺจยํ ปริเยสนฺโต วิญฺญาณเมว อทฺทส. ตโต "เอตฺตโก ๑- ปญฺจโวการภววเสน สมฺมสนจาโร"ติ ๒- วิปสฺสนํ ปฏินิวตฺเตสิ, ปรโต ตุจฺฉกูปสฺส อภินฺทนฏฺฐานํ ๓- วิย อวิชฺชาสงฺขารทฺวยํ อตฺถิ. ตเทตํ เหฏฺฐา วิปสฺสนาย คหิตตฺตา ปาฏิเยกฺกํ สมฺมสนูปคํ น โหตีติ น อคฺคเหสิ.

ปจฺจุทาวตฺตตีติ ปฏินิวตฺตติ. กตมํ ปเนตฺถ วิญฺญาณํ ปจฺจุทาวตฺตตีติ? ปฏิสนฺธิวิญฺญาณมฺปิ วิปสฺสนาวิญฺญาณมฺปิ. ๔- ตตฺถ ปฏิสนฺธิวิญฺญาณํ ปจฺจยโต ปฏินิวตฺตติ, วิปสฺสนาวิญฺญาณํ ๕- อารมฺมณโต. อุภยมฺปิ นามรูปํ นาติกฺกมติ, นามรูปโต ปรํ น คจฺฉติ. เอตฺตาวตา ชาเยถ วาติอาทีสุ วิญฺญาเณ นามรูปสฺส ปจฺจเย โหนฺเต, นามรูเป วิญฺญาณสฺส ปจฺจเย โหนฺเต, ทฺวีสุปิ อญฺญมญฺญปจฺจเยสุ โหนฺเตสุ เอตฺตเกน ชาเยถ วา อุปปชฺเชถ วา. อิโต หิ ปรํ ยงฺกิญฺจิ อญฺญํ ชาเยยฺย วา อุปปชฺเชยฺย วา, ๖- นนุ เอตเทว ชายติ จ อุปปชฺชติ จาติ.

เอวํ สทฺธึ อปราปรจุติปฏิสนฺธีหิ ปญฺจุปาทานานิ ๗- ทสฺเสตฺวา ปุน ตํ เอตฺตาวตาติ วุตฺตมตฺถํ นิยฺยาเทนฺโต ยทิทํ นามรูปปจฺจยา วิญฺญาณํ, วิญฺญาณปจฺจยา นามรูปนฺติ วตฺวา ตโต ปรํ อนุโลมปจฺจยาการวเสน วิญฺญาณปจฺจยา นามรูปมูลกํ อายติชรามรณํ ๘- ทสฺเสตุํ นามรูปปจฺจยา สฬายตนนฺติอาทิมาห.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๒๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. นครสูตร”