@๔ ฉ.ม. เวทิตพฺโพติ, อิ. เวทิตพฺพาติ ๕ ฉ.ม., อิ. ปเนโส นิสฺสนฺโท

อิทานิสฺส ปฏิเวธภพฺพตํ ญตฺวา เตปริวฏฺฏํ ธมฺมเทสนํ เทเสนฺโต ๑- ตํ กึ มญฺญสิ สุสิม, รูปํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติอาทิมาห. เตปริวฏฺฏเทสนาวสาเน ปน เถโร อรหตฺตํ ปตฺโต. อิทานิสฺส อนุโยคํ อาโรเปนฺโต ชาติปจฺจยา ชรามรณนฺติ สุสิม ปสฺสสีติอาทิมาห. อปิ นุ ตฺวํ สุสิมาติ อิทํ กสฺมา อารภิ? นิชฺฌานกานํ สุกฺขวิปสฺสกภิกฺขูนํ ปากฏกรณตฺถํ. อยํ เหตฺถ อธิปฺปาโย:- น เกวลํ ตฺวเมว นิชฺฌานโก สุกฺขวิปสฺสโก, เอเตปิ ภิกฺขู เอวรูปาเยวาติ. เสสํ สพฺพตฺถ ปากฏเมวาติ. ทสมํ.

มหาวคฺโค สตฺตโม.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๒๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สุสิมสูตร”