@๗ ฉ.ม. สจฺจานิ พุชฺฌิตฺวา, อิ. สจฺจานิ ปฏิวิชฺฌิตฺวา

อิทมโวจ ภควาติ อิทํ วฏฺฏวิวฏฺฏวเสน สกลสุตฺตํ ภควา อโวจ. อตฺตมนา เต ภิกฺขูติ ตุฏฺฐจิตฺตา เต ปญฺจสตา ขีณาสวา ภิกฺขู. ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทุนฺติ กรวีกรุตมญฺชุนา กณฺณสุเขน ปณฺฑิตชนหทยานํ อมตาภิเสกสทิเสน พฺรหฺมสฺสเรน ภาสโต ภควโต วจนํ อภินนฺทึสุ, อนุโมทึสุ เจว สมฺปฏิจฺฉึสุ จาติ อตฺโถ. เตเนตํ วุจฺจติ:-

"สุภาสิตํ สุลปิตํ สาธุ สาธูติ ตาทิโน

อนุโมทมานา สิรสา สมฺปฏิจฺฉึสุ ภิกฺขโว"ติ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เทศนาสูตร”