ลภติ ปีติปาโมชฺชํ อมตนฺตํ วิชานตํ.

ปุรโต ปจฺฉโต วาปิ อปโร เจ น วิชฺชติ

ตตฺเถว ๑- ผาสุ ภวติ เอกสฺส รมโต ๒- วเน"ติ. ตถา ปิณฺฑปาติกสฺเสว ลภติ, ๓- โน อปิณฺฑปาติกสฺส. อปิณฺฑปาติโก หิ อกาลจารี โหติ, ตุริตจารี ๔- คจฺฉติ, ปริวตฺเตติ, ปลิพุทฺโธว คจฺฉติ, ตตฺถ จ พหุสํสโย โหติ. ปิณฺฑปาติโก ปน น อกาลจารี โหติ, น ตุริตจารี ๔- คจฺฉติ, น ปริวตฺเตติ, อปลิพุทฺโธว คจฺฉติ, ตตฺถ จ น พหุสํสโย โหติ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๓๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ชิณณสูตร”