นนุ จ กสฺสปสมฺมาสมฺพุทฺธกาเล กปิโล นาม อนาจาโร ภิกฺขุ ๑- "ปาติโมกฺขํ อุทฺทิสิสฺสามี"ติ วีชนึ คเหตฺวา อาสเน นิสินฺโน "อตฺถิ อิมสฺมึ วตฺตนฺตา"ติ ปุจฺฉิ, อถ ตสฺส ภเยน เยนมฺปิ ปาติโมกฺโข วตฺตติ, เตปิ "มยํ วตฺตามา"ติ อวตฺวา "น วตฺตามา"ติ วทึสุ, โส วีชนึ ฐเปตฺวา อุฏฺฐายาสนา คโต, ตทา สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส สาสนํ โอสกฺกิตนฺติ? กิญฺจาปิ โอสกฺกิตํ, ปริยตฺติ ปน เอกนฺเตเนว ปมาณํ. ยถา หิ มหโต ตฬากสฺส ปาลิยา ถิราย อุทกํ น ฐสฺสตีติ น วตฺตพฺพํ, อุทเก สติ ปทุมาทีนิ ปุปฺผานิ น ปุปฺผิสฺสนฺตีติ น วตฺตพฺพํ, เอวเมว มทาตฬากสฺส ถิรปาลิสทิเส เตปิฏเก พุทฺธวจเน สติ มหาตฬาเก อุทกสทิสา ปฏิปตฺตปูรกา กุลปุตฺตา นตฺถีติ น วตฺตพฺพา. เตสุ สติ มหาตฬาเก ปทุมาทีนิ ปุปฺผานิ วิย โสตาปนฺนาทโย อริยปุคฺคลา นตฺถีติ น วตฺตพฺพนฺติ เอวํ เอกนฺตโต ปริยตฺติเยว ปมาณํ.

ปฐวีธาตูติ เทฺวสตสหสฺสานิ จตฺตาริ จ นหุตานิ พหลา มหาปฐวี. อาโปธาตูติ ปฐวีโต ปฏฺฐาย ยาว สุภกิณฺหพฺรหฺมโลกา อุคฺคตํ กปฺปวินาสกํ อุทกํ. เตโชธาตูติ ปฐวิโต ปฏฺฐาย ยาว อาภสฺสรพฺรหฺมโลกา อุคฺคโต กปฺปวินาสโก อคฺคิ. วาโยธาตูติ ปฐวิโต ปฏฺฐาย ยาว เวหปฺผลพฺรหฺมโลกา อุคฺคโต กปฺปวินาสโก วายุ. เอเตสุ หิ เอกธมฺโมปิ สตฺถุสาสนํ อนฺตรธาเปตุํ น สกฺโกติ, ตสฺมา เอวมาห. อิเธว เต อุปฺปชฺชนฺตีติ โลหโต โลหขาทกมลํ วิย อิมสฺมึ มยฺหํเยว สาสเน เต อุปฺปชฺชนฺติ. โมฆปุริสาติ. ตุจฺฉปุริสา.

อาทิเกเนว โอปิลวตีติ เอตฺถ อาทิเกนาติ อาทาเนน คหเณน. โอปิลวตีติ นิมฺมุชฺชติ. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- ยถา อุทกคตา ๒- นาวา ภณฺฑํ คณฺหนฺตี นิมฺมุชฺ- ชติ, เอวํ ปริยตฺติอาทีนํ ปูรเณน สทฺธมฺมสฺส อนฺตรธานํ น โหติ. ปริยตฺติยา หิ

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๓๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. สัทธรรมปฏิรูปกสูตร”