๘. สิคาลสุตฺตวณฺณนา

[๑๖๔] อฏฺฐเม ชรสิคาโลติ ๓- สิคาโล. ยถา หิ สุวณฺณวณฺโณปิ กาโย ปูติกาโยเตฺวว, ตํขณํ คฬิตมฺปิ จ มุตฺตํ ปูติมุตฺตนฺเตฺวว วุจฺจติ, เอวํ ตทหุชาโตปิ สิคาโล ชรสิคาโลเตฺวว วุจฺจติ. อุกฺกณฺฏเกน นามาติ เอวํนามเกน โรเคน. โส กิร สีตกาเล อุปฺปชฺชติ. ตสฺมึ อุปฺปนฺเน สกลสรีรโต โลมานิ ปตนฺติ, สกลสรีรํ นิลโลมํ หุตฺวา สมนฺตโต ปูฏติ, ๔- วาตพฺภาหตา วณา รุชฺชนฺติ. ยถา อุมฺมตฺตกสุนเขน ทฏฺโฐ ปุริโส อนวตฺถิโตว ๕- ภมติ, เอวํ ตสฺมึ อุปฺปนฺเน ภมิตพฺโพ โหติ, อสุกฏฺฐาเน โสตฺถิ ภวิสฺสตีติ น ปญฺญายติ. อฏฺฐมํ.