๑๑. อนุสยสูตร

๑๑. อนุสยสุตฺตวณฺณนา

[๒๐๐] เอกาทเม อิมสฺมิญฺจ สวิญฺญาณเก กาเยติ อตฺตโน สวิญฺญาณกกายํ ทสฺเสติ, พหิทฺธา จาติ ปรสฺส สวิญฺญาณกํ วา อวิญฺญาณกํ วา. ปุริเมน วา อตฺตโน จ ปรสฺส จ วิญฺญาณเมว ๒- ทสฺเสติ, ปจฺฉิเมน พหิทฺธา อนินฺทฺริยพทฺธรูปํ. อหํการมมํการมานานุสยาติ อหงฺการทิฏฺฐิ จ มมงฺการตณฺหา จ มานานุสยา จ. น โหนฺตีติ เอเต กิเลสา กถํ ชานนฺตสฺส เอเตสุ วตฺถูสุ น โหนฺตีติ ปุจฺฉติ. สมฺมปฺปญฺญาย ปสฺสตีติ ๓- สห วิปสฺสนาย มคฺคปญฺญาย สุฏฺฐุ ปสฺสติ. ๔- เอกทสมํ.

@๓ สี.,อิ. ปสฺสโตติ ๔ สี.,อิ. ปสฺสนฺตสฺส

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๓๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. อนุสยสูตร”