เตสํ ตฺวํ วาริโช เสฏฺโฐ มุญฺจ โรทนฺติยา ปชนฺ"ติ. ๑-

มาตุคามสทฺโท นาม ปุริเส โขเภตฺวา ติฏฺฐติ, ตสฺมา โส คหณํ สิถิลํ อกาสิ. หตฺถิโปโต เวเคน อุโภ ปาเท อุกฺขิปิตฺวา ตํ ปิฏฺฐิยํ อกฺกมิ.

อิตโร ปน อโฬ วาตาตเปน สุกฺขิตฺวา ปกฺกลาขารสวณฺโณ อโหสิ, โส เทเว วุฏฺเฐ อุทโกเฆน วุยฺหนฺโต ทสภาติกานํ ราชูนํ อุปริโสเต ชาลํ ปสาราเปตฺวา คงฺคาย กีฬนฺตานํ อาคนฺตฺวา ชาเล ลคฺคิ. เต กีฬาปริโยสาเน ชาลมฺหิ อุกฺขิปิยมาเน ตํ ทิสฺวา ปุจฺฉึสุ "กึ เอตนฺ"ติ. กุฬีรอโฬ สามีติ. "น สกฺกา เอส อาภรณตฺถาย อุปเนตุํ, ปริโยนนฺธาเปตฺวา เภรึ กริสฺสามา"ติ ปริโยนนฺธาเปตฺวา ปหรึสุ, สทฺโท ทฺวาทสโยชนํ นครํ อวตฺถริ. ตโต อาหํสุ "น สกฺกา อิทํ ทิวเส ทิวเส วาเทตุํ, ฉณทิวสตฺถาย มงฺคลเภรี โหตู"ติ มงฺคลเภรึ อกํสุ. ตสฺมึ วาทิเต มหาชนา อนฺหายิตฺวา อปิลนฺธิตฺวา ๑- หตฺถิยานาทีนิ อารุยฺห สีฆํ สนฺนิปตนฺติ. อิติ มหาชนํ ปกฺโกสิตฺวา วิย อาเนตีติ อานโกเตฺววสฺส นามํ อโหสิ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๔๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อาณิสูตร”