อญฺญํ อาณึ โอทหึสูติ อญฺญํ สุวณฺณรชตาทิมยํ อาณึ ฆฏยึสุ. อาณิสํฆาโตว อวสิสฺสีติ สุวณฺณาทิมยานํ อาณีนํ สงฺฆาตมตฺตเมว อวเสสํ อโหสิ. อถสฺส ทฺวาทสโยชนปฺปมาเณ ๒- สทฺโท อนฺโตสาลายมฺปิ ๓- ทุกฺเขน สุยฺยิตฺถ.

คมฺภีราติ ปาลิวเสน คมฺภีรา สลฺลสุตฺตสทิสา. ๔- คมฺภีรตฺถาติ อตฺถวเสน คมฺภีรา มหาเวทลฺลสุตฺตสทิสา. ๕- โลกุตฺตราติ โลกุตฺตรอตฺถทีปกา. สุญฺญตปฺปฏิสญฺญุตฺตาติ อตฺตสุญฺญตธมฺมมตฺตเมว ปกาสกา สงฺขิตฺตสํยุตฺตสทิสา. อุคฺคเหตพฺพํ ปริยาปุณิตพฺพนฺติ อุคฺคเหตพฺเพ จ ปริยาปุณิตพฺเพ จ. กวิกตาติ ๖- กวีหิ

@๓ ก. อนฺโตสาณิยมฺปิ ๔ สี.,อิ. สลฺเลขสุตฺตสทิสา

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๔๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อาณิสูตร”