๗. วิสาขสูตร

๗. วิสาขสุตฺตวณฺณนา

[๒๔๑] สตฺตเม โปริยา วาจายาติ ปุรวาสีนํ นครมนุสฺสานํ วาจาสทิสาย อปริหีนกฺขรปทาย มธุรวาจาย. วิสฺสฏฺฐายาติ อสนฺทิทฺธาย ๑- อปลิพุทฺธาย, ปิตฺตเสเมฺหหิ อนุปหตายาติ อตฺโถ. อเนลคฬายาติ ยถา ทนฺธมนุสฺสา มุเขน เขฬํ คฬนฺเตน วาจํ ภาสนฺติ, น เอวรูปาย, อถโข นิทฺโทสาย วิสทวาจาย. ปริยาปนฺนายาติ จตุสจฺจปริยาปนฺนาย จตฺตาริ สจฺจานิ อมุญฺจิตฺวา ปวตฺตาย. อนิสฺสิตายาติ วฏฺฏนิสฺสิตํ กตฺวา อกถิตาย. ธมฺโม หิ อิสินํ ธโชติ นววิธโลกุตฺตรธมฺโม อิสีนํ ธโช นามาติ. สตฺตมํ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๔๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วิสาขสูตร”