๙. ติสฺสสุตฺตวณฺณนา

[๒๔๓] นวเม ทุมฺมโนติ อุปฺปนฺนโทมนสฺโส. กสฺมา ปนายํ เอวํ ทุกฺขี ทุมฺมโน ชาโตติ? ขตฺติยปพฺพชิโต เหส, เตน นํ ปพฺพาเชตฺวา ทุปฏฺฏสาฏกํ นิวาสาเปตฺวา วรจีวรํ ปารุเปตฺวา อกฺขีนิ อญฺเชตฺวา มโนสิลาเตเลน สีสํ มกฺเขสุํ. โส ภิกฺขูสุ รตฺติฏฺฐานทิวาฏฺฐานํ คเตสุ "ภิกฺขุนา นาม วิวิตฺโตกาเส นิสีทิตพฺพนฺ"ติ อชานนฺโต โภชนสาลํ คนฺตฺวา มหาปีฐํ อารุหิตฺวา นิสีทิ. ทิสาวจรา อาคนฺตุกา ปํสุกูลิกา ภิกฺขู อาคนฺตฺวา "อิมินาว นีหาเรน รโชกิณฺเณหิ คตฺเตหิ น สกฺกา ทสพลํ ปสฺสิตุํ, ภณฺฑกํ ตาว ฐเปสฺสามา"ติ โภชนสาลํ อคมํสุ. โส เตสุ มหาเถเรสุ อาคจฺฉนฺเตสุ นิจฺจโล นิสีทิเยว. อญฺเญ ภิกฺขู "ปาทวตฺตํ กโรม, ตาลวณฺเฏน ๑- วีชามา"ติ อาปุจฺฉนฺติ. อยํ ปน นิสินฺนโกว "กติวสฺสตฺถา"ติ ปุจฺฉิตฺวา "มยํ อวสฺสิกา, ตุเมฺห ปน กติวสฺสตฺถา"ติ วุตฺเต "มยํ อชฺช ปพฺพชิตา"ติ อาห. อถ นํ ภิกฺขู "อาวุโส อธุนา ฉินฺนจูโฬสิ, อชฺชาปิ เต สีสมูเล อูกาคนฺโธ วายติเยว, ตฺวํ นาม เอตฺตเกสุ วุฑฺฒตเรสุ วตฺตํ อาปุจฺฉนฺเตสุ นิสฺสทฺโท นิจฺจโล นิสินฺโน, อปจิติมตฺตมฺปิ เต นตฺถิ, กสฺส สาสเน ปพฺพชิโตสี"ติ ปริวาเรตฺวา ตํ วาจาสตฺตีหิ ปหรนฺตา "กึ ตฺวํ อิณฏฺโฏ

วาจาย สนฺนิโตทเกนาติ ๒- วจนปโตเทน. สญฺชมฺภรึ อกํสูติ สญฺชมฺภริตํ นิรนฺตรผุฏํ อกํสุ, อุปริ ๓- วิชฺฌึสูติ วุตฺตํ โหติ. วตฺตาติ ปเร ยทิจฺฉกํ วทติเยว. โน จ วจนกฺขโมติ ปเรสํ วจนํ ขมิตุํ น สกฺโกติ. อิทานิ ตาว ตฺวํ อิมินา โกเปน อิมินา ๔- วุตฺตวาจาสนฺนิโตทเกน วิทฺโธ, อตีเต ปน รฏฺฐโต จ ปพฺพชิโตติ. เอวํ วุตฺเต "กตรสฺมึ กาเล ภควา"ติ ภิกฺขู ภควนฺตํ ยาจึสุ.