ภทนฺเตติ คารววจนเมตํ, สตฺถุโน ปฏิวจนทานํ วา. อปิเจตฺถ "ภิกฺขโว"ติ วทมาโน ภควา เต ๑- ภิกฺขู อาลปติ. "ภทนฺเต"ติ วทมานา เต ภควนฺตํ ปจฺจาลปนฺติ. ตถา หิ "ภิกฺขโว"ติ ภควา ภาสติ, "ภทนฺเต"ติ ปจฺจภาสนฺติ. "ภิกฺขโว"ติ ปฏิวจนํ ทาเปติ, "ภทนฺเต"ติ ปฏิวจนํ เทนฺติ. เต ภิกฺขูติ เย ๒- ภควา อามนฺเตสิ, เต. ภควโต ปจฺจสฺโสสุนฺติ ภควโต อามนฺตนํ ปฏิอสฺโสสุํ, อภิมุขา หุตฺวา สุณึสุ สมฺปฏิจฺฉึสุ ปฏิคฺคเหสุนฺติ อตฺโถ. ภควา เอตทโวจาติ ภควา เอตํ อิทานิ วตฺตพฺพํ สกลสุตฺตํ อโวจ. เอตฺตาวตา ยํ อายสฺมตา อานนฺเทน อตฺถพฺยญฺชนสมฺปนฺนสฺส พุทฺธานํ เทสนาญาณคมฺภีรภาวสํสูจกสฺส อิมสฺส สุตฺตสฺส สุขาวคาหณตฺถํ กาลเทสเทสกปริสาปเทสปฏิมณฺฑิตํ นิทานํ ภาสิตํ, ตสฺส อตฺถวณฺณนา สมตฺตา.

อิทานิ ปฏิจฺจสมุปฺปาทํ โวติอาทินา นเยน ภควตา นิกฺขิตฺตสฺส สุตฺตสฺส สํวณฺณนาย โอกาโส อนุปฺปตฺโต. สา ปเนสา สุตฺตวณฺณนา ยสฺมา สุตฺตนิกฺเขปํ ตาว ๓- วิจาเรตฺวา วุจฺจมานา ปากฏา โหติ, ตสฺมา สุตฺตนิกฺเขปํ ตาว วิจาเรสฺสาม. จตฺตาโร หิ สุตฺตนิกฺเขปา:- อตฺตชฺฌาสโย, ปรชฺฌาสโย, ปุจฺฉาวสิโก, อตฺถุปฺปตฺติโกติ. ตตฺถ ยานิ สุตฺตานิ ภควา ปเรหิ อนชฺฌิฏฺโฐ เกวลํ อตฺตโน อชฺฌาสเยเนว กเถสิ, ๔- เสยฺยถีทํ? วสลสุตฺตนฺตจนฺโทปมวีโณปมสมฺมปฺปธาน- อิทฺธิปาทอินฺทฺริยพลโพชฺฌงฺคมคฺคมงฺคลสุตฺตานีติ ๕- เอวมาทีนิ, เตสํ อตฺตชฺฌาสโย นิกฺเขโป.

@๔ ฉ.ม., อิ. กเถติ ๕ สี. สกลสุตฺตนฺตหารโก,