@๒ ฉ.ม., อิ. เทสนาญาณมฺปิ ๓ ฉ.ม. อญฺญาสิโกณฺฑญฺญสฺส

@๔ สี., ม. กมฺมสมุทโย ๕ ขุ.ปฏิ. ๓๑/๑๐๖/๗๙ (สฺยา) อิโต อุทฺธํ วิญฺญาณํ นตฺถีติ เวทยิตสญฺชานนอภิสงฺขรณวิชานนสภาวญฺเจว สุขาทิรูปสญฺญาทิปสาทจกฺขุวิญฺญาณาทิเภทญฺจ ๑- อาทึ กตฺวา ลกฺขณรสปจฺจุปฏฺฐาน- ปทฏฺฐานวเสน อนวเสสเวทนาสญฺญาสงฺขารวิญฺญาณปริคฺคโห วุตฺโต. อิติ เวทนาย สมุทโยติอาทีหิ ปน เอวํ ปริคฺคหิตานํ เวทนาสญฺญาสงฺขารวิญฺญาณานํ สมุทโย วุตฺโต. ตตฺราปิ อิตีติ เอวํ สมุทโย โหตีติ อตฺโถ. เตสมฺปิ วิตฺถาโร "อวิชฺชาสมุทยา เวทนาสมุทโย"ติ ๒- รูเป วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺโพ. อยํ ปน วิเสโส:- ตีสุ ขนฺเธสุ "อาหารสมุทยา"ติ อวตฺวา "ผสฺสสมุทยา"ติ วตฺตพฺพํ, วิญฺญาณกฺขนฺเธ "นามรูปสมุทยา"ติ, อฏฺฐงฺคมปทมฺปิ เตสํเยว วเสน โยเชตพฺพํ. อยเมตฺถ สงฺเขโป, วิตฺถารโต ปน อุทยพฺพยวินิจฺฉโย สพฺพาการปริปูโร วิสุทฺธิมคฺเค วุตฺโต.

อิมสฺมึ สติ อิทํ โหตีติ อยมฺปิ อปโร สีหนาโท. ตสฺสตฺโถ:- อิมสฺมึ อวิชฺชาทิเก ปจฺจเย สติ อิทํ สงฺขาราทิกํ ผลํ โหติ. อิมสฺสุปฺปาทา อิทํ อุปฺปชฺชตีติ อิมสฺส อวิชฺชาทิกสฺส ปจฺจยสฺส อุปฺปาทา อิทํ สงฺขาราทิกํ ผลํ อุปฺปชฺชติ. อิมสฺมึ อสติ อิทํ น โหตีติ อิมสฺมึ อวิชฺชาทิเก ปจฺจเย อสติ อิทํ สงฺขาราทิกํ ผลํ น โหติ. อิมสฺส นิโรธา อิทํ นิรุชฺฌตีติ อิมสฺส อวิชฺชาทิกสฺส ปจฺจยสฺส นิโรธา อิทํ สงฺขาราทิกํ ผลํ นิรุชฺฌติ. อิทานิ ยถา ตํ โหติ เจว นิรุชฺฌติ จ, ตํ วิตฺถารโต เทเสนฺโต ยทิทํ อวิชฺชาปจฺจยา สงฺขาราติอาทิมาห.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ทสพลสูตร ที่ ๒”