Attānañca nāvajānāmīti attānañca na avajānāmi. Iminā omānapahānaṃ kathitaṃ. Evaṃ hi sati pajānanā pasannā hoti.

Samaṇenāti buddhasamaṇena. Tesvāhaṃ na kaṅkhāmīti tesu ahaṃ "kataro kāmāsavo, kataro bhavāsavo, kataro diṭṭhāsavo, kataro avijjāsavo"ti evaṃ sarūpabhedatopi, "cattāro āsavā"ti evaṃ gaṇanaparicchedatopi na kaṅkhāmi. Te me pahīnāti na vicikicchāmīti te mayhaṃ pahīnāti vicikicchaṃ na uppādesiṃ. Idaṃ bhagavā "evaṃ byākarontenapi tayā subyākataṃ bhaveyya, `ajjhattavimokkhā khvāhaṃ āvuso'tiādīni pana te vadantena atipapañco kato"ti dassento āha.

Uṭṭhāyāsanā vihāraṃ pāvisīti paññattapavarabuddhāsanato uṭṭhahitvā vihāraṃ antomahāgandhakuṭiṃ pāvisi asambhinnāya eva parisāya. Kasmā? buddhā hi aniṭṭhitāya desanāya asambhinnāya parisāya uṭṭhāyāsanā gandhakuṭiṃ pavisantā puggalathomanatthaṃ vā pavisanti dhammathomanatthaṃ vā. Tattha puggalathomanatthaṃ pavisanto satthā evaṃ cintesi "imaṃ mayā saṅkhittena uddesaṃ uddiṭṭhaṃ vitthārena ca avibhattaṃ dhammapaṭiggāhakā bhikkhū uggahetvā ānandaṃ vā kaccānaṃ vā upasaṅkamitvā pucchissanti, te mayhaṃ ñāṇena saṃsandetvā kathessanti, tatopi dhammapaṭiggāhakā puna maṃ pucchissanti, tesamahaṃ `bhikkhave sukathitaṃ ānandena, sukathitaṃ kaccānena, mañcepi tumhe etamatthaṃ puccheyyātha, ahaṃ pana evameva byākareyyan'ti evaṃ te puggale thomessāmi, tato tesu gāravaṃ janetvā bhikkhū upasaṅkamissanti, tepi bhikkhū atthe ca dhamme ca niyojessanti, te tehi niyojitā tisso sikkhā paripūretvā dukkhassantaṃ karissantī"ti.

Athavā panassa evaṃ hoti "esa mayi pakkante attano ānubhāvaṃ āvīkarissati, atha naṃ ahampi tatheva thomessāmi, taṃ mama thomanaṃ sutvā gāravajātā

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กฬารขัตติยสูตร”