"annānamatho pānānaṃ

khādanīyānaṃ athopi vatthānaṃ

laddhā na sannidhiṃ kayirā

na ca parittase tāni alabhamāno"ti imaṃ ovādaṃ anussarantena catūsu paccayesu yaṃ yaṃ labhati, tato tato attano yāpanamattaṃ gahetvā sesaṃ sabrahmacārīnaṃ vissajjetvā sannidhiṃ parivajjantena paribhuñjitabbo. Yathā ca te na "koci añño amhe viya evarūpaṃ puttamaṃsaṃ khādituṃ na labhatī"ti mānaṃ vā dappaṃ vā akaṃsu, nīhatamānā pana nīhatadappā hutvā khādiṃsu, evameva paṇītabhojanaṃ labhitvā "ahamasmi lābhī cīvarapiṇḍapātādīnan"ti na māno vā dappo vā kātabbo. "nāyaṃ pabbajjā cīvarādihetu, arahattahetu panāyaṃ pabbajjā"ti paccavekkhitvā nīhatamānadappeneva paribhuñjitabbo.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ปุตตมังสสูตร”