3-4. Kummasuttavaṇṇanā

[159] Tatiye mahākummakulanti mahantaṃ aṭṭhikacchapakulaṃ. Agamāsīti "addhā ettha kiñci khāditabbaṃ atthi, taṃ maccharāyanto maṃ esa nivāretī"ti saññāya

Papatāyāti papatā vuccati dīgharajjukabaddho kosake daṇḍakaṃ pavesetvā gahito kaṇṇikasallasaṇṭhāno ayakaṇḍako, yasmiṃ vegena patitvā kaṭāhe laggamatte kaṇḍako nikkhamati, rajjuko ekābaddho gacchateva. So kummoti so viddhakummo. Yena so kummoti udakasaddaṃ sutvā sāsaṅkaṭṭhānaṃ bhavissatīti nivattitvā yena so atthakāmo kummo. Nadāni tvaṃ amhākanti idāni tvaṃ amittahatthaṃ gato, na amhākaṃ santakoti attho. Evaṃ sallapantānaṃyeva ca nesaṃ nāvāya ṭhito luddo rajjukaṃ ākaḍḍhitvā kummaṃ gahetvā yathākāmaṃ akāsi. Sesamettha ito anantarasutte ca uttānameva. Tatiyacatutthāni.