๗. อาณิสูตร

7. Āṇisuttavaṇṇanā

[229] Sattame dasārahānanti evaṃ nāmakānaṃ khattiyānaṃ. Te kira satato dasabhāgaṃ gaṇhiṃsu, tasmā "dasārahā"ti paññāyiṃsu. Ānakoti evaṃ laddhanāmo mudiṅgo. Himavante kira mahākuḷīradaho ahosi. Tattha mahanto kuḷīro otiṇṇotiṇṇaṃ hatthiṃ khādati. Atha hatthī upaddutā ekaṃ kareṇuṃ sakkariṃsu. "imissā puttaṃ nissāya amhākaṃ sotthi bhavissatī"ti. Sāpi mahesakkhaṃ puttaṃ vijāyi. Te tampi sakkariṃsu. So ca vuḍḍhiṃ patto mātaraṃ pucchi "kasmā maṃ ete sakkarontī"ti. Sā taṃ pavuttiṃ ācikkhi. So "kiṃ mayhaṃ kuḷīro pahoti, etha gacchāmā"ti mahāhatthiparivāro tattha gantvā paṭhamameva otari. Kuḷīro udakasaddeneva āgantvā taṃ aggahesi. Mahanto kuḷīrassaaḷo, so taṃ ito vā eto vā cāletuṃ asakkonto mukhe soṇḍaṃ pakkhipitvā viravi. Hatthino "yaṃ nissāya mayaṃ `sotthi bhavissatī'ti amaññimhā, so paṭhamataraṃ gahito"ti tato tato palāyiṃsu.

Athassa mātā avidūre ṭhatvā "mayaṃ thalanāgā tumhe udakanāgā nāma, nāgehi nāgo na viheṭhetabbo"ti kuḷīraṃ piyavacanena vatvā imaṃ gāthamāha:-

"ye kuḷīrā samuddasmiṃ gaṅgāya yamunāya ca

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๔๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อาณิสูตร”