6. Lakuṇṭakabhaddiyasuttavaṇṇanā

[240] Chaṭṭhe dubbaṇṇanti virūpasarīravaṇṇaṃ. Okoṭimakanti rassaṃ. Paribhūtarūpanti pamāṇavasena paribhūtajātikaṃ. Taṃ kira chabbaggiyā bhikkhū "āvuso bhaddiya āvuso bhaddiyā"ti tattha tattha parāmasitvā nānappārakaṃ kīḷanti ākaḍḍhanti parikaḍḍhanti. Tena vuttaṃ "paribhūtarūpan"ti. Kasmā panesa evarūpo jāto? ayaṃ kira atīte

So sace mahallake passati, tesaṃ cūḷaṃ ṭhapāpetvā kacchaṃ bandhāpetvā yathāruciṃ kīḷāpeti. Mahallakitthiyopi disvā tāsampi icchiticchitaṃ vippakāraṃ katvā yathāruciṃ kīḷāpeti. Tesaṃ puttadhītādīnaṃ santike mahāsārajjaṃ uppajjati. Tassa pāpakiriyā paṭhavito paṭṭhāya chadevaloke ekakolāhalaṃ ahosi.

Atha sakko cintesi "ayaṃ andhabālo mahājanaṃ viheṭheti, karissāmissa niggahan"ti. So mahallakagāmiyavaṇṇaṃ katvā yānake ekaṃ takkacāṭiṃ āropetvā yānaṃ pesento nagaraṃ pavisati. Rājāpi hatthiṃ āruyha nagarato nikkhanto taṃ disvā "ayaṃ mahallako takkayānakena amhākaṃ abhimukho āgacchati, vāretha vārethā"ti āha. Manussā ito cito ca pakkhandantāpi na passanti. Sakko hi "rājāva maṃ passatu, mā aññe"ti evaṃ adhiṭṭhahi. Atha tesu manussesu "kahaṃ deva kahaṃ devā"ti vadantesu eva rājā saha hatthinā vaccho viya dhenuyā yānassa heṭṭhā pāvisi. Sakko takkacāṭiṃ bhindi.