พระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดา ครั้นตรัสเวยยากรณภาษิตนี้แล้ว จึงได้ตรัสคาถา ประพันธ์ต่อไปอีกว่า

ชนทั้งหลายจะไม่รู้จักคนผู้ไม่พูด

ว่ามีเชื้อเป็นพาลหรือเป็นบัณฑิต

แต่ย่อมรู้จักคนผู้พูด ผู้แสดงอมตบท