๗๗. ความรู้ว่า ธัมมฐิติญาณของอวิชชานั้น มีความสิ้นไป มีความเสื่อมไป มีความคลายไป มีความดับไปเป็นธรรมดา

ภิกษุทั้งหลาย เหล่านี้เรียกว่า ญาณวัตถุ ๗๗”

ทุติยญาณวัตถุสูตรที่ ๔ จบ

@เชิงอรรถ :

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๒๖๑

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ญาณวัตถุสูตร ที่ ๒”