๕. สุชาตสูตร
[๗๐๐] เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ อถ โข อายสฺมา สุชาโต เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ฯ
[๗๐๑] อทฺทสา โข ภควา อายสฺมนฺตํ สุชาตํ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวาน ภิกฺขู อามนฺเตสิ อุภเยเนวายํ ภิกฺขเว กุลปุตฺโต โสภติ ยญฺจ อภิรูโป ทสฺสนีโย ปาสาทิโก ปรมาย วณฺณโปกฺขรตาย สมนฺนาคโต ยสฺส จตฺถาย กุลปุตฺตา สมฺมเทว อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชนฺติ ตทนุตฺตรํ พฺรหฺมจริยปริโยสานํ ทิฏฺเฐว ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหรตีติ ฯ
[๗๐๒] อิทมโวจ ภควา ฯเปฯ สตฺถา โสภติ วตายํ ภิกฺขุ อุชุภูเตน เจตสา วิปฺปยุตฺโต วิสญฺญุตฺโต อนุปาทาย นิพฺพุโต ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนนฺติ ๓ ฯ ปญฺจมํ ฯ #๑ ม. ยุ. อปฺเปน ถามสา ฯ ๒ ม. ยุ. สพฺพทุกฺขปฺปโมจนํ ฯ ๓ ม. สวาหินินฺติ ฯ