๖. อภินันทนสูตร

[๔๑๒] สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตตฺร โข ภควา ... โย ภิกฺขเว ปฐวีธาตุํ อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ อภินนฺทติ อปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามิ ฯ โย อาโปธาตุํ อภินนฺทติ ... โย เตโชธาตุํ อภินนฺทติ ... โย วาโยธาตุํ อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ อภินนฺทติ อปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามิ ฯ

[๔๑๓] โย จ โข ภิกฺขเว ปฐวีธาตุํ น อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส น อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ น อภินนฺทติ ปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามิ ฯ โย อาโปธาตุํ ... โย เตโชธาตุํ ... โย วาโยธาตุํ น อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส น อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ น อภินนฺทติ ปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามีติ ฯ ฉฏฺฐํ ฯ

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อภินันทนสูตร