๘. อัสสัทธมูลกสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๓๗๕ · บรรทัด ๔๒๒๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๘-๑๒. อสฺสทฺธมูลกสุตฺตาทิวณฺณนา
[๑๐๒-๑๐๖] อฏฺฐมาทีนิ เตเยว อสฺสทฺธาทิธมฺเม ติกวเสน กตฺวา เทสิตานิ. ตตฺถ อฏฺฐเม อสฺสทฺธาทิมูลกา กณฺหปกฺขสุกฺกปกฺขวเสน ปญฺจ ติกา วุตฺตา, นวเม อหิริกมูลกา จตฺตาโร, ทสเม อโนตฺตปฺปมูลกา ตโย, เอกาทสเม อปฺปสฺสุตมูลกา เทฺว, ทฺวาทสเม กุสีตมูลโก เอโก ติโก วุตฺโตติ สพฺเพปิ ปญฺจสุ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. นิโรชา นิรสา ปุคฺคลา สุตฺตนฺเตสุ ปณฺณรส ติกา โหนฺติ. ปณฺณรส เจเต สุตฺตนฺตาติปิ วทนฺติ. อยํ ติกเปยฺยาโล นาม. อฏฺฐมานิ.
ทุติโย วคฺโค.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด