๑๒. อปคตสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๖๓๔ · บรรทัด ๖๗๐๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๒. อปคตสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๑]
ทฺวาทสเม อหํการมมํการมานาปคตนฺติ อหงฺการโต จ มมงฺการโต จ มานโต จ อปคตํ. วิธา สมติกฺกนฺตนฺติ มานโกฏฺฐาเส สุฏฺฐุ อติกฺกนฺตํ. สนฺตํ สุจิมุตฺตนฺติ กิเลสวูปสเมน สนฺตํ, กิเลเสเหว สุฏฺฐุ วิมุตฺตํ. เสสํ อุตฺตานเมวาติ. ทฺวาทสมํ.
ทุติโย วคฺโค.
ทฺวีสุปิ อเสกฺขภูมิ กถิตา. ปฐโม ปเนตฺถ อายาจนฺตสฺส เทสิโต, ทุติโย อนายาจนฺตสฺส. สกเลปิ ปน ราหุลสํยุตฺเต เถรสฺส วิมุตฺติปริปาจนียธมฺมาว กถิตาติ.
ราหุลสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด