อรรถกถาวัสสวลาหกสูตรที่ ๕๗

บทว่า เทโว วสฺสติ ความว่า ฝนที่ตกตลอด ๔ เดือนที่เป็นฤดูฝนมีอุตุเป็นสมุฏฐานทั้งนั้น. ส่วนฝนชุกที่ตกในฤดูฝนและฝนในเดือน ๕ เดือน ๖ ชื่อว่าเกิดขึ้นด้วยอานุภาพเทวดา.

ในข้อนั้นมีเรื่องนี้เป็นตัวอย่าง :-

เล่ากันว่า วัสสพลาหกเทพบุตรตนหนึ่งไปหาพระเถระผู้ขีณาสพซึ่งจำพรรษาอยู่ในกุฏิไม้กฤษณา แล้วได้ยืนอยู่ข้างนอก.