บทว่า อุปาทานียํ ได้แก่ และเป็นปัจจัยแก่อุปาทานอย่างนั้นเหมือนกัน.

ก็ในข้อนี้มีอรรถแห่งคำดังต่อไปนี้

รูปชื่อว่าสาสวะ เพราะเป็นไปกับด้วยอาสวะทั้งหลายที่ทำอารมณ์เป็นไป. ชื่อว่าอุปาทานียะ เพราะพึงยึดมั่น. ในที่นี้ รูปขันธ์ ท่านกล่าวว่าเป็นกามาพจร ธรรมที่เป็นไปในภูมิ ๓ ที่เหลือ ท่านกล่าวด้วยอำนาจการประพฤติวิปัสสนา.

ในที่นี้พึงทราบวินิจฉัยอย่างนี้