บทว่า ชิณฺโณ ได้แก่ เป็นผู้คร่ำคร่าเพราะชรา.

บทว่า วุฑฺโฒ ได้แก่เป็นผู้เจริญวัย.

บทว่า มหลฺลโก ได้แก่ เป็นคนแก่นับแต่เกิด.

บทว่า อทฺธคโต ได้แก่ ล่วงกาล ๓.