ในที่นี้พึงทราบอธิบายเพิ่มเติมอย่างนี้ว่า

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถึงการใส่ใจว่าไม่เที่ยง ด้วยสองบทว่า อนิจฺจโต ปิโลกโต (ไม่เที่ยง, แตกสลาย) ตรัสถึงการใส่ใจว่าเป็นอนัตตา ด้วยสองบทว่า สุญฺญโต อนตฺตโต (ว่าง, เป็นอนัตตา) ตรัสถึงการใส่ใจว่าเป็นทุกข์ ด้วยบทที่เหลือ

บทที่เหลือในพระสูตรนี้ มีความหมายง่ายแล. จบอรรถกถาสีลสูตรที่ ๑๐