๓-๔. อายาจนวคฺคาทิ

๑-๑๑. มาราทิสุตฺตเอกาทสกวณฺณนา

[๑๘๒-๒๐๕] ตโต ปรํ อุตฺตานตฺถเมว. อยํ หิ ราธตฺเถโร ปฏิภาณิยตฺเถโร นาม. ตถาคตสฺส อิมํ เถรํ ทิสฺวา สุขุมํ การณํ อุปฏฺฐาติ. เตนสฺส ภควา นานานเยหิ ธมฺมํ เทเสติ. เอวํ อิมสฺมึ ราธสํยุตฺเต อาทิโต เทฺว วคฺคา ปุจฺฉนวเสน ๑- เทสิตา, ตติโย อายาจเนน, จตุตฺโถ อุปนิสินฺนกกถาวเสน.