๓. อุทานสุตฺตวณฺณนา

[๕๕] ตติเย อุทานํ อุทาเนสีติ พลวโสมนสฺสสมุฏฺฐานํ อุทานํ อุทาหริ. กึ นิสฺสาย ปเนส ภควโต อุปฺปนฺโนติ. สาสนสฺส นิยฺยานิกภาวํ. กถํ? เอวํกิรสฺส

ตตฺถ "ทุพฺพลูปนิสฺสเย ฐตฺวา ฆฏมาโน ตีณิ มคฺคผลานิ ปาปุณาตี"ติ อิมสฺสตฺถสฺสาวิภาวนตฺถํ มิลกตฺเถรสฺส ๑- วตฺถุ เวทิตพฺพํ:- โส กิร คิหิกาเล ปาณาติปาตกมฺเมน ชีวิตํ กปฺเปนฺโต อรญฺเญ ปาสสตญฺเจว อทูหลสตญฺจ โยเชสิ. อเถกทิวสํ องฺคารปกฺกมํสํ ขาทิตฺวา ปาสฏฺฐาเนสุ วิจรนฺโต ปิปาสาภิภูโต เอกสฺส อรญฺญวาสิตฺเถรสฺส วิหารํ คนฺตฺวา เถรสฺส จงฺกมนฺตสฺส อวิทูเร ฐิตํ ปานียฆฏํ วิวริ, หตฺถเตมนมตฺตมฺปิ อุทกํ นาทฺทส. โส กุชฺฌิตฺวา อาห "ภิกฺขุ ภิกฺขุ ตุเมฺห คหปติเกหิ ทินฺนํ โภชนํ ภุญฺชิตฺวา ๒- สุปถ, ปานียฆเฏ อญฺชลิมตฺตมฺปิ อุทกํ น ฐเปถ, อยุตฺตเมตนฺ"ติ. ๓- เถโร "มยา ปานียฆโฏ ปูเรตฺวา ฐปิโต, กึ นุ โข เอตนฺ"ติ คนฺตฺวา โอโลเกนฺโต ปริปุณฺณฆฏํ ทิสฺวา ปานียสงฺขํ ปูเรตฺวา อทาสิ. โส ทฺวตฺติสงฺขปูรํ ปิวิตฺวา จินฺเตสิ "เอวํ ปูริตฆโฏ นาม มม กมฺมํ อาคมฺม ตตฺตกปาโล วิย ชาโต, กึ นุ โข อนาคเต อตฺตภาเว ภวิสฺสตี"ติ สํวิคฺคจิตฺโต ธนุํ ฉฑฺเฑตฺวา "ปพฺพาเชถ มํ ภนฺเต"ติ อาห. เถโร ตจปญฺจกกมฺมฏฺฐานํ อาจิกฺขิตฺวา ตํ ปพฺพาเชสิ.