๓. อภินนฺทมานสุตฺตวณฺณนา

[๖๕] ตติเย อภินนฺทมาโนติ ตณฺหามานทิฏฺฐิอภินนฺทนาหิเยว อภินนฺทมาโน. ตติยํ.