เอวมยํ สงฺเขปโต ทุวิโธ, เภทโต จ ทสวิโธ วินโย ภินฺนสํวรตฺตา ปหาตพฺพสฺส จ อปฺปหีนตฺตา ยสฺมา เอตสฺส อสฺสุตวโต ปุถุชฺชนสฺส นตฺถิ, ตสฺมา อภาวโต ตสฺส อยํ "อวินีโต"ติ วุจฺจตีติ. เอส นโย สปฺปุริสานํ อทสฺสาวี สปฺปุริสธมฺมสฺส อโกวิโท สปฺปุริสธมฺเม อวินีโตติ เอตฺถาปิ. นินฺนานากรณํ หิ เอตํ อตฺถโต. ยถาห:-

"เยว เต อริยา, เตว เต สปฺปุริสา. เยว เต สปฺปุริสา,

เตว เต อริยา. โย เอว โส อริยานํ ธมฺโม, โส เอว โส

สปฺปุริสานํ ธมฺโม. โย เอว โส สปฺปุริสานํ ธมฺโม, โส เอว

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. นกุลปิตาสูตร”