๘-๑๐. รชนียสณฺฐิตสุตฺตาทิวณฺณนา

[๗๐-๗๒] อฏฺฐเม รชนียสณฺฐิตนฺติ รชนีเยน สณฺฐิตํ, ราคสฺส ปจฺจยภาเวน ฐิตนฺติ อตฺโถ. นวมทสมานิ ราหุลสํยุตฺเต วุตฺตนเยน เวทิตพฺพานีติ. อฏฺฐมาทีนิ.

อรหนฺตวคฺโค ทุติโย.