ทุวิโธ วินโย นาม เอกเมเกตฺถ ปญฺจธา

อภาวโต ตสฺส อยํ อวินีโตติ วุจฺจติ.

อยํ หิ สํวรวินโย ปหานวินโยติ ทุวิโธ วินโย. เอตฺถ จ ทุวิเธปิ วินเย เอกเมโก วินโย ปญฺจธา ภิชฺชติ. สํวรวินโยปิ หิ สีลสํวโร สติสํวโร ญาณสํวโร ขนฺติสํวโร วีริยสํวโรติ ปญฺจวิโธ. ปหานวินโยปิ ตทงฺคปฺปหานํ วิกฺขมฺภนปฺปหานํ สมุจฺเฉทปฺปหานํ ปฏิปฺปสฺสทฺธิปฺปหานํ นิสฺสรณปฺปหานนฺติ ปญฺจวิโธ.

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. นกุลปิตาสูตร”